De afgelopen jaren is er steeds meer aandacht gekomen voor het ouderschap van autistische volwassenen. Toch lopen lived experience, professionele interpretaties en wetenschappelijke modellen vaak nog niet synchroon. Autistische ouders vertellen dat hun gedrag regelmatig verkeerd wordt begrepen, kinderen van autistische ouders beschrijven een opvoeding die anders is dan de buitenwereld denkt, en wetenschappers erkennen vaker dat klassieke theorieën tekortschieten om de ervarin

Wanneer je een kind opvoedt dat de wereld anders ervaart, zoek je voortdurend naar manieren om het leven een beetje lichter, voorspelbaarder en prettiger te maken. Veel ouders van kinderen met autisme herkennen hoe groot de impact kan zijn van dagelijkse prikkels, sociale verwachtingen en veranderingen. Het is dan ook begrijpelijk dat steeds meer ouders en professionals hun blik richten op interventies die verder gaan dan de traditionele behandelkamer. Eén daarvan is de inzet

Spelen lijkt zo vanzelfsprekend dat we soms vergeten hoe essentieel het is voor de ontwikkeling van kinderen. De Verenigde Naties (2013) herinneren ons eraan dat “kinderen recht hebben op spelen, gedefinieerd als spelen zonder (vooraf) vastgestelde regels of doelen.” Het doel van spelen is simpel: plezier hebben. Toch is het effect ervan allesbehalve simpel. Vrij spelen ondersteunt de mentale gezondheid, bevordert creativiteit en geeft kinderen de ruimte om zichzelf te ontdek

En waarom vooral autistische mensen vastlopen in een test die nooit voor hen ontworpen is In onderwijs, zorg en diagnostiek wordt het IQ vaak gebruikt als een soort universele maatlat. Een getal dat zou bepalen wat iemand kan, welke ondersteuning passend is en welke verwachtingen reëel zijn. Maar voor veel neurodivergente mensen, waaronder mensen met autisme, ADHD, dyslexie, dyspraxie en andere vormen van andersoortige informatieverwerking, werkt die maatlat simpelweg niet. H

In een tijd waarin informatie binnen handbereik is en opvoeding intens gevolgd wordt, verandert elk babygeluidje in een potentiële alarmbel. Kriebelt dat peuterhersenpannetje te weinig of juist te veel?

Recente studies van het Leuven Autism Research team (KU Leuven) tonen aan dat oxytocine via een neusspray bij kinderen met autisme niet alleen het lichaamseigen systeem stimuleert, maar ook sociale stress kan verminderen.

Stel je voor: een kind met autisme leert sociale vaardigheden door te praten met een robot. Klinkt als sciencefiction? Dat is het niet!

Inzicht te krijgen in sociaal-emotioneel functioneren bij kinderen en jongeren: Doe hier de online SDQ test. De Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) is een kort zelfrapportage-instrument waarmee je een beeld krijgt van je sociaal-emotionele functioneren. Met 25 stellingen meet je zowel je sterke kanten (prosociaal gedrag) als mogelijke aandachtspunten (probleemgedrag).

De term "Mentale leeftijdsspectrum binnen 1 persoon" (MAS1P) verwijst naar het idee dat individuen met autisme verschillende ontwikkelingsni