De afgelopen jaren is er steeds meer aandacht gekomen voor het ouderschap van autistische volwassenen. Toch lopen lived experience, professionele interpretaties en wetenschappelijke modellen vaak nog niet synchroon. Autistische ouders vertellen dat hun gedrag regelmatig verkeerd wordt begrepen, kinderen van autistische ouders beschrijven een opvoeding die anders is dan de buitenwereld denkt, en wetenschappers erkennen vaker dat klassieke theorieën tekortschieten om de ervarin

Wanneer je een kind opvoedt dat de wereld anders ervaart, zoek je voortdurend naar manieren om het leven een beetje lichter, voorspelbaarder en prettiger te maken. Veel ouders van kinderen met autisme herkennen hoe groot de impact kan zijn van dagelijkse prikkels, sociale verwachtingen en veranderingen. Het is dan ook begrijpelijk dat steeds meer ouders en professionals hun blik richten op interventies die verder gaan dan de traditionele behandelkamer. Eén daarvan is de inzet

Spelen lijkt zo vanzelfsprekend dat we soms vergeten hoe essentieel het is voor de ontwikkeling van kinderen. De Verenigde Naties (2013) herinneren ons eraan dat “kinderen recht hebben op spelen, gedefinieerd als spelen zonder (vooraf) vastgestelde regels of doelen.” Het doel van spelen is simpel: plezier hebben. Toch is het effect ervan allesbehalve simpel. Vrij spelen ondersteunt de mentale gezondheid, bevordert creativiteit en geeft kinderen de ruimte om zichzelf te ontdek