De wetenschap van de afgelopen jaren laat zien dat lichtgevoeligheid bij autisme niet alleen herkenbaar is in het dagelijks leven, maar ook neurologisch meetbaar en biologisch verklaarbaar. In dit blog verweef ik die inzichten met de praktijk, zodat ouders, professionals en autistische volwassenen beter begrijpen wat er gebeurt wanneer licht “te veel” wordt.

De afgelopen jaren is er steeds meer aandacht gekomen voor het ouderschap van autistische volwassenen. Toch lopen lived experience, professionele interpretaties en wetenschappelijke modellen vaak nog niet synchroon. Autistische ouders vertellen dat hun gedrag regelmatig verkeerd wordt begrepen, kinderen van autistische ouders beschrijven een opvoeding die anders is dan de buitenwereld denkt, en wetenschappers erkennen vaker dat klassieke theorieën tekortschieten om de ervarin

Wanneer je een kind opvoedt dat de wereld anders ervaart, zoek je voortdurend naar manieren om het leven een beetje lichter, voorspelbaarder en prettiger te maken. Veel ouders van kinderen met autisme herkennen hoe groot de impact kan zijn van dagelijkse prikkels, sociale verwachtingen en veranderingen. Het is dan ook begrijpelijk dat steeds meer ouders en professionals hun blik richten op interventies die verder gaan dan de traditionele behandelkamer. Eén daarvan is de inzet